
Obrigada,
Senhor!
No
templo
de
minha
vida
entrei,
para
meditar
quietinha
fiquei...
Vos
senti
em
minha
alma
a
me
falar,
me
inebriar
com
vosso
suave
perfume
místico
de
pureza
e
amor...
E
rezei
por
meus
amigos
irmanados
na
vossa
presença
sentida,
não
vista
que
sinto
e
pressinto,
pois
só
os
que
estiveram
onde
estive
sabem
da
vossa
existência
com
certeza,
dos
vossos
milagres
da
vossa
vontade.
E
não
quisestes
que
eu
partisse.
E
continuei
ao
vosso
lado
irmanada
nessa
filha
amada
e
gerada
novamente
pelo
vosso
amor.
Sim
,
porque
morri
e
renasci
de
vós,
pelo
vosso
amor
para
ser
a
Fênix
criada
e
recriada
pelo
vosso
poder
não
para
nada
provar
mas
para
mostrar
que
sois
Buda,
Krishna,Jeovah,
meu
Cristo
Interno
que
sempre
me
acompanhará,
onde
eu
estiver
aqui
ou
alhures,
mas
sei
que
o
nosso
amor
sempre
existirá.
Obrigada,
Senhor
pela
minha
cura!
Obrigada,
Senhor,
pela
minha
alma!
Obrigada,
Senhor
,
por
tudo
o
que
represento
na
minha,
na
nossa
existência,
pois
me
soprastes
a
vida
e
hoje
aqui
estou
para
vos
amar
e
venerar
pois
sem
vós
nada
sou.
Eda
Carneiro
da
Rocha
